Czterdzieści lat temu prochy Kazimierza Przerwy-Tetmajera ostatecznie spoczęły na zakopiańskim cmentarzu na Pęksowym Brzyzku. We wtorek 2 czerwca przedstawiciele lokalnych władz, instytucji oraz mieszkańcy oddali hołd artyście, który jak nikt inny ukształtował literacki mit Podhala.
Rocznicowe obchody otworzył występ młodych muzyków. Przed bramą cmentarza na Pęksowym Brzyzku zagrała dziecięca kapela góralska, działająca w zakopiańskim Domu Kultury "Jutrzenka" pod przewodnictwem Krzysztofa Trebuni-Tutki. Po części artystycznej zebrani przeszli przed grobowiec poety, by złożyć na nim wieńce. W ceremonii wzięli udział m.in. starosta tatrzański Andrzej Skupień, delegacja reprezentująca Miasto Zakopane oraz członkowie Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół".
Kazimierz Przerwa-Tetmajer w swojej twórczości wielokrotnie zaznaczał, że po odejściu z tego świata jego duch powróci w ukochane góry i zakorzeni się na graniach Tatr. Choć była to jego wyraźna, ostatnia wola, droga do jej spełnienia trwała dekady.
Podczas spotkania przypomniano skomplikowane losy pisarza. W czasach młodości, gdy Stanisław Wyspiański uwieczniał go na kartach ?Wesela", Tetmajer cieszył się tak ogromną sławą, że jego wiersze nie wymagały podpisu nazwiskiem. Schyłek życia przyniósł jednak dramatyczną zmianę - w latach 30. pisarz żył w nędzy i niemal całkowitym zapomnieniu.
- Jesteśmy dziś przy Kazimierzu Tetmajerze, który dał góralom mit założycielski, obdarzył ich poczuciem tożsamości, uczył wolności, ukochał Podhale, z którego wyszedł i do którego pragnął powrócić - mówiła prof. Anna Mlekodaj.
Po zakończeniu uroczystości na cmentarzu, wydarzenie przeniosło się do Kina ?Sokół", gdzie odbyła się druga część obchodów - wieczór słowno-muzyczny "Błękitne zadumienie - impresja słowno-muzyczna".
e/r
