Almanach hokejowy: Jan Bizub ur. 17 kwietnia

Jan Bizub, pseudonim "Ragulin", obrońca i napastnik. Urodził się 17 kwietnia 1945 roku w Nowym Targu, wychowanek Podhala i to właśnie z macierzystym klubem związał początki swojej kariery. Jego starci bracia Stanisław i Andrzej również byli hokeistami, ale Jan w przeciwieństwie do nich nie wybrał miejsca miedzy parkanami. Z uwagi na odbycie służby wojskowej, na dwa lata wylądował w Legii Warszawa, z którą sięgnął po swój pierwszy tytuł mistrzowski w 1967 roku.

Wrócił jednak do macierzy. Na lodzie występował, jako hokeista do zadań specjalnych, pomimo niewielkiego wzrostu, potrafił skutecznie uprzykrzać życie niejednemu wybitnemu hokeiście.

Nie miał sobie równych, zawsze w bojowości i pełen odwagi, wywiązywał się z każdego zadania. Mało tego, nie tylko nie zawodził, ale im trudniejsze zadanie dostawał, tym większa była jego motywacja.

J. Bizub - środkowy rząd, 4. od lewej
W obronie okazywał się zawodnikiem nie do przejścia, twardy i nieustępliwy. Jego odwaga i waleczność zaprocentowały - na swoim koncie dopisał kolejne 5 tytułów mistrzowskich Polski, ale już z ukochanym klubem (w 1969, 1971, 1972, 1973 i 1974). Po ostatnim sukcesie zakończył karierę. Przez jakiś czas pełnił rolę sędziego hokejowego a następnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W polskiej lidze hokeja spędził 12 sezonów, rozegrał w nich 334 mecze, w których strzelił 68 goli. W Reprezentacji Polski wystąpił tylko w jednym meczu. Ciekawostką jest, iż dla Jana Bizuba i jego brata Stanisława (grali razem w jednej drużynie), mecz wcale nie kończył się wraz z gwizdkiem sędziego. Wracali do domu i sprzeczali się, wytykając sobie błędy, zwłaszcza po przegranych spotkaniach. Hokejem żyli prawie cały czas.


Tuż przed śmiercią wrócił z USA do rodzinnego Miasta, zmarł 5 maja 2000 roku i spoczął na nowotarskim cmentarzu.

Dalej Podhale, zdj. Wikipedia,Sportowepodhale, J. Sowa